Blog Irene Sloof: London’s Calling

GEPLAATST OP 12 February 2012 DOOR Irene in Nieuws

Het nationale damesrolstoelbasketbal team heeft zich geplaatst voor de Paralympische Spelen in Londen aankomende zomer. Als assistent coach van dit team wil ik mijn belevenissen op weg naar en op het dit grootste sportevenement vastleggen en delen.

Regelmaat

Een proces in de aanloop naar een toernooi is in mijn ogen altijd het belangrijkst. Als speelster van Litberty University’s basketball team tijdens mijn periode in Amerika, kreeg ik dit meerdere malen per dag te horen van coach Green. Coach Green is al 12 seizoenen hoofdcoach van het dames team van deze universiteit en behaalde deze week zijn 300ste overwinning. “Stay in the process! No matter what happens, you stay in the process.” Het galmt nog in mijn achterhoofd.

Nu dingen doen, nu fit worden, zodat er nu getraind kan worden, nu focus op wat nu gedaan moet worden om dat ene doel te halen. Met het damesteam hebben we al enkele tactische zaken behandeld. In de aanval kan er op verschillende manieren gespeeld worden, met altijd als doel te scoren. Om deze aanvallen te spelen moet er echter aan een aantal voorwaarden voldaan worden. Technische vaardigheden als pass techniek, stoelvaardigheden om tegenstanders te ontwijken en schottechniek om een aanval scorend af te ronden zijn zo maar een aantal zaken die eerst getraind en dan beheerst moeten worden om tactische succesvol te kunnen zijn. Er moet dus nu getraind worden op alle technische zaken om straks tijdens de eerste oefeninterlands 2 t/m 4 maart tegen Groot-Brittannië een goed beeld te krijgen of de aanvallen succesvol zullen zijn.
Wanneer het doel een medaille op de Spelen is zullen ook hier voorwaarden aan kleven waar aan voldaan moet worden om een goede kans te maken op presteren om het doel te kunnen behalen.

Op Papendal wordt op dit moment gewerkt in het proces. Sommige speelsters zijn nu met herstel van een blessure bezig. Dit vergt doorzettingsvermogen en focus om zo snel mogelijk fit te worden om weer aan te sluiten bij de groepstrainingen. Ook in dit proces kan een speelster deze tijd benutten om straks op het veld beter terug te komen. Herstellen van een blessure is een proces wat regelmaat kent.
Regelmaat is een constante factor in het leven van en topsporter. De dagen van een rolstoelbasketbalster bestaan uit een regelmaat. Slapen, eten, trainen, eten, rusten, trainen, eten, slapen. Ook trainingen bestaan uit regelmaat. Alle voorwaarden om een goede teamprestatie te leveren worden met regelmaat getraind. Herhaling in verschillende vormen is essentieel. Het verhaal van de welbekende 10.000 uren komt niet uit de lucht vallen. De speelsters van het nationaal rolstoelbasketbal team kennen deze regelmaat inmiddels. Hun proces staat uit dagelijks uit de routine zoals hiervoor genoemd.

Niet alleen in de sport is regelmaat vereist om een prestatie neer te zetten. Grootse schrijvers als Roald Dahl en Joanna Rowling hebben zeker ook deze regelmaat gekend in het proces van het schrijven van hun meesterwerken als ‘De GVR’, ‘Mathilda’ en ‘Sjakie en de Chocoladefabriek’ (allen Roald Dahl) en de legendarische Harry Potter boeken (J.K. Rowling).
Roald Dahl schreef altijd op zijn zolder, in dezelfde stoel, aan dezelfde tafel, met dezelfde potloden en altijd op dat ene gele, Amerikaanse blocnote papier. Ergens anders kon hij niet schrijven. Regelmaat was zijn basis voor zijn inspiratie.
Voor Joanna Rowling gold hetzelfde. Zij bezocht altijd dezelfde kleine koffie cafeetjes waar ze een goede mix van rust en leven om zich heen verzamelde. In die cafeetjes werd Harry Potter geboren en groeide uit tot een wereldhit.

Regelmaat zal dan toch iets positiefs in zich hebben ook al wordt het soms bestempeld als saai. Doel voor aankomende tijd: Zie regelmaat als inspiratie! Op naar Londen, nog maar 199 dagen en dan is het zover.

Partners